وجود دارد . او از مصاحبت و ملازمت با عبد اللّه سوء استفاده مىكرد و جعليات خويش را به وى نسبت مىداد تا جايى كه فرزند عبد اللّه ( على ) ناچار به شلاقش كشيده و آنچنان كه در تاريخ زندگيش آمده ، در « الكنيف » به زندانش افكند . همچنانكه « مقاتل » نامى از قماش عكرمه كه به دشمنى و كين‌توزى به على و خاندانش شهرت دارد نيز روايت كرده كه ( آيه ) در مورد همسران پيامبر ( ص ) نازل گرديده است ؛ « النسايى » اين شخص را از جمله دروغگويانى كه به جعل حديث شهرت دارند ، توصيف مىكند و « الجوزجانى » در شرح حال وى در « ميزان الاعتدال » مىنويسد : « مقاتل » دروغگوى بىپروايى بود كه « ابو جعفر المنصور » مىگفت هرچه كه دوست دارى درباره‌ات گفته شود بگو تا به عنوان روايت ، نقل كنم و به « مهدى عباسى » گفت : اگر خواسته باشى احاديثى دربارهء عباس ، [ عباس بن عبد المطلب سر دودمان بنى عباس ] برايت بگويم : كه پاسخش داد نيازى بدان ندارم و حال كه او و همپالگىاش عكرمه از نظر محدثين در رأى و روايت در چنين سطحى قرار دارند ، نيازى به توضيح بيشتر نيست بويژه هنگامى كه از على ( ع ) و فرزندانش ، سخن بميان آورند ؛ و از اينجا روشن مىشود كه اختصاص آيه به زنان پيامبر ( ص ) - جز عكرمه و مقاتل - كه حتى نزد علماى اهل سنت و محدثين آنان بىاعتبارند ، منبعى ندارد و دو نظرگاه عمده در اين خصوص يكى متعلق به اتفاق نظر شيعه و جمع بزرگى از محدثين سنى است كه قائل به ويژگى آن به على ، فاطمه ، حسن و حسين است و ديگرى آنچنان كه گروهى ديگر از محدثين و مفسرين اهل سنت قائلند ، علاوه بر اينان ، زنان پيامبر را نيز شامل مىدانند . در كنار چنين نظرگاههايى ، اين نظر هم هست كه مراد از اهل البيت در آيه ، همگى بنى هاشم است ؛ « ابن حجر الهيثمى » در « صواعق » اين نظر را به الثعلبى منسوب مىداند و با حديثى كه آن را ( خوب ) توصيف كرده ، تأييدش مىكند . حديث از اين قرار است كه پيامبر ( ص ) ، عباس و فرزندانش را گرد آورد و فرمود : « پروردگارا اين عموى من و برادر پدر من است و اينان اهل بيت اويند ؛ آنها را همانگونه كه خاندانم را در پناه گرفته‌اند ، از آتش دوزخ در امان بدار . » و در ادامه مىافزايد : نتيجه آن است كه اهل خانه ، شامل اين آيه مىگردند زيرا آنها ( يعنى همسران پيامبر ( ص ) ) طرف خطاب قرار گرفته‌اند . و حال كه به نظر وى ، آيه شامل وابستگان نسبى مىشود . براى چه آن را شامل تمامى بنى هاشم دانسته است . اين روايت - كه به « اهل البيت » معنايى گسترده شامل خاندان و همسران و حتى عباس - بن عبد المطلب و فرزندانش مىدهد و در آن وارد شده كه پيامبر وقتى گردشان آورد و دعايشان كرد كه از آتش نجات يابند ، ديوارها و سقف خانه را سه بار امان داد - چنين روايتى علاوه بر ضعف سندى و تناقضى كه با روايتهاى بسيارى از آنچه كه در صحاح اهل سنت و مجاميع معتبر و مورد اطمينان آنها مورد استناد قرار گرفته دارد ، نشانه‌هاى جعل و دروغ از آن روشن است چرا كه زنان و نزديكان بنى هاشم او با ديگر مردم ، فرقى ندارند و در سستى و بىپايگى چنين روايتى